Bhrylt Official Web Page

BUZ DAĞININ GÖRÜNMEYEN KISMI – Topukların Üzerinde Olan Erkekler
3 sene önce İsveç için aldığım , yaklaşık 2 hafta önce İzmer’de kar yağdığında giymeye nasip olan kar botlarımı seçen, almama yardımcı olan arkadaşım ; dağ rehberi, endüstriyel dağcı ve outdoor eğitmeni Arno Taşçıoğlu.Üniversite yıllarında tanıdığım kıymetli insanlardan biri ve tanışmamıza aracı olan ortak arkadaşımız Arkın (Apak)‘a teşekkürler. Arno’nun mezun olduğu bölümle (arkeoloji) yaptığı iş arasında dağlar kadar fark olmasına rağmen bence sorumluluk ve ince iş gerekliliğiyle çok ta benzerlik taşıdığını düşünüyorum.Günlük yaşamında da yaptığı bu sporun ona bir sürü artılar kattığı ortada. Ayrıca onun gibi bir çok insanda gördüğüm dağcılığın sadece spor olarak değil bir yaşam şekli olarak sürdürülmesi.
Okul yıllarında heyecanla başladığı sporun şuan işi haline gelmesi ve bu sporu yapanlar için ilk koruması gereken yerlerden biri olan ayaklara nasıl öezn gösterilmesi gerektiği hakkında biraz konuştuk. Malum topukların derinliği ne kadar fazla ise o kadar çok bakıma ihtiyacı vardır…

bhrylt: Seni çok zorlayan bir tırmanışın oldu mu, hangisiydi?

Arno Taşçıoğlu: Evet. KIŞ Ağrı Dağı tırmanışı.

bhrylt: Tırmanırken en çok keyif aldığın dağ hangisi?

Arno Taşçıoğlu: Aladağlarda herhangi bir tırmanış.

bhrylt: Sana göre en tehlikeli dağ hangisi?

Arno Taşçıoğlu: K2

bhrylt: Dağcılığa ne zaman yöneldin? Dağcılığı profesyonel anlamda yapmanın nedenleri nelerdir?

Arno Taşçıoğlu: Çocukluğumdan beri buna hevesliydim ancak 2005 ylında üniversiteye başladığımda gerçek anlamda içine girdim ..

bhrylt: “kar leoparı” senin için ne anlamı var? Bu ünvana sahip olmak ister miydin?

Arno Taşçıoğlu: SSCB de gücün dayanıklılığın simgesi…. Evet kesinlikle bu ünvana sahip olmak isterim.

bhrylt: Malzemelerle ilgili tavsiyede bulunmanı istesem.

Arno Taşçıoğlu: Açıkçası her malzeme için önerebileceğim farklı markalar olduğundan kesin bişi diyemem burada.. Ayrıca o markaların ürünlerini almak için en doğru yer markanın distribütöründen almak en doğrusu. (daha ucuz oluyor)

bhrylt: Kullandığınız malzemeler hayatınız için çok önemli, sen malzemelerini seçerken nasıl bir araştırma yapıyorsun ve neye göre tercihlerini yapıyorsun?

Arno Taşçıoğlu: Öncelikle amacıma uygun olması önemli, tabiki ağırlık. Dayanıklılık ve fiyat..Her markanın başarılı olduğu ürün farklı bunun için malzemeleri tanımak çok önemli.

bhrylt: Bir dağcının çantasındaki olmazsa olmazları neler?

Arno Taşçıoğlu: Mat, kaşık, bıçak. ama bu o kdr genişki. şu şeklde solemem en doğrusu: bir tırmanışta ihtiyacın olabilecen en az malzeme

bhrylt: Anadolu Üniversitesi Anadosk dağcılık klübü, senin için yeri ve öneminden bize bahseder misin?

Arno Taşçıoğlu: Öyle ki. Üniversiteyi kazandığımda fakülteden önce kulübün yerini öğrendim ve kulübe üye oldum. öncelikle çok sağlam dostluklar kattı. Doğayı ve kendimi tanımama yardımcı oldu.Bu konuda sahip olduğum bilgileri bana verdi ve artık bu işten sayesinde para kazanıyorum.

bhrylt: Bu sporu yapmak yaşam tarzını etkilidi mi? Ne gibi değişiklikler oldu?

Arno Taşçıoğlu: Beslenmemi, aldığım giyisileri, yapacağım tatili hatta işlerimi bile buna göre ayarlıyorum bnm için çok önceliği olan birşey.

bhrylt: Seçtiğin sporun yaptığın işe katkısı olduğunu dusunuyor musun?

Arno Taşçıoğlu: Dağ rehberliği. Endüstriyel dağcılık (yüksek işler) outdoor eğitmenliği yaptığım düşünülürse katkısı çok büyük.

bhrylt: Zirveyi özler misin?

Arno Taşçıoğlu: Zirveyi illaki özlerim .. Ancak o ne zaman isterse o zaman kavuşurum onla…

bhrylt: Vücudunuzda ilk donan yerlerden biri ayaklar, ayaklarınızı korumuk için neler yapıyorsunuz?

Arno Taşçıoğlu: Kuru tutmak çok önemli. Tırmanış yaptığın mevsime göre doğru ayakkabı seçimi, uygun materyale sahip kaliteli çorap…

bhrylt: Dağcılıkta kullanılan ayakkabılardan bize bahsedebilir misin?

Arno Taşçıoğlu: Sert tabanlı, yüksek bilekli, karda ve buzda kırampon takılabilme özelliği, suya ve soğuğa karşı yalıtıma sahip olması gerek. dış sert etmenlere karşı ayakkabıyı koruyacak ÇArşak bantının bulunması ( etrafını saran plastik bölüm) temel olarak bunbları söyleyebilirm.

Arno’nun bizim için seçtiği bir kaç örnek:

Ayakların hiç üşümesin Arno..

Öncelikle blogumun ilk röportajını yayınlayacağım için çok heyecanlıyım. Bir hatam olursa en baştan affola. Beni kırmayan ve sorularımı tüm içtenliğiyle yanıtlayan arkadaşım Zeynep’e çok teşekkür ediyorum.

Sorulara geçmeden önce biraz bizden bahsedelim.Zeynep benim Ümran Baradan Anadolu Güzel Sanatlar Lisesinden arkadaşım. Yani birbirimizin küçüklüğünü biliriz Farklı sınıflardaydık ama aynı serviste yıllarca Karşıyaka’dan Kemalpaşa’ya gidip geldik. Okulumuz küçük olduğu için herkes birbirini tanır, paylaşımlarda bulunur ve hemen dedikodular yayılırdı Tam tanımlayamıyorum ama ergenliğinde getirdikleriyle çok garip bir dönem bence lise yılları.

Sonra yollarımız ayrıldı, farklı üniversitelere gittik. Bu yüzden uzun müddet görüşemedik, hatta hiç görüşmedik. O dönemde ben bir sürü kötü olaylar yaşadığım için bir çok arkadaşımdan da uzak kaldım.  Yıllar sonra üniversite bitmiş, İzmir’e geri dönmüşüm, lisede ki müzik öğretmenlerimizden Bülent Öztürk’ün bir bir etkinliği sayesinde tekrar bir araya geldik ve birlikte çalıştık. O dönemde aksesuar bölümünü kazandığını öğrendim, yaptığı tasarımları gördüm ve bitirme tezinin sunumuna gittim ve tasarımlarına hayran oldum.

İnsanlar araya zaman girince her şeyi eskisi gibi hatırlıyor ve yıllar sonra karşılaştığında arkadaşlarının da kendi gibi büyüdüğünü ve değiştiğini görmek , sanki karşısındakini yeni bir insanmışçasına tekrardan tanımanızı sağlıyor. İlk Zeynep’le röportaj yapma fikride onu tekrardan tanımam ve bitirme tezindeki sunumunda çok etkilenmemdir. Sorularıma yazdığı cevapları okuyunca da dedim ki bu kız gerçekten ayaklarının üzerinde duruyor, ne istediğini, nasıl hareket edeceğini biliyor. Bu yüzden sözümü daha çok uzatmadan Zeynep Nural’ın topukların üzeri’nde ki hayatıyla sizi baş başa bırakıyorum.

Zeynep Nural / www.zeynepnural.com

……………………………………………………………………………………………………………..

bhrylt:  Güzel sanatlar lisesi resim bölümü mezunu olarak, aksesuar tasarımcısı olma sürecin nasıl gelişti?

ZEZE: Ortaokulda cok sevdigim bir ogretmenimin tesvik etmesiyle Guzel Sanatlar Lisesine gitmistim, sonrasinda bir seyler karalamak hep hayatimin bir parçasi oldu. Her zaman kiyafetten cok aksesuarlarla ilgilenmeyi sevdigim icin bu bolumde okumak tek istegimdi, ve bolum sadece Izmir Dokuz Eylul Guzel Sanatlar  Fakültesin de var. Burada ne yazik ki demek lazim, cunku cogalmasi ve daha genel bir bolume donusmesi, daha cok bilinmesi ve daha fazla kisiye hitap etmesi benim de istegim elbette. Benim de tek tercigim bu bolum oldugu icin, baska bir opsiyonum olmadi haliyle. Istedim, inandim ve basardim.

bhrylt: Isyerinde giymekten en cok zevk aldigin ayakkabilar hangisi?

ZEZE: Isyerim evime oldukca uzak oldugundan ve yolun zor sartlarindan dolayi, sabahlari cikarken topuklu giyemiyorum. Ancak bu beni durduran bir durum degil tabii ki. Isyerinde cikarip giymek uzere cantama ativerdigim oxford tarzi topuklu ayakkabilarim, vazgecilmezim.

bhrylt: Ayakkabi tasariminin zorluklari ve keyifli yanlari neler?

ZEZE: Ayakkabiyi tasarlarken, modelini kafanda canlandirirsin, asagi yukari cikacak seyi bilirsin ve hayal etmeye ona gore devam edersin. Ama bazen, ozellikle de uretim asamasina gecildiginde; kaliba uymamasi, ayaga oturmamasi gibi problemler ortaya cikabiliyor. Bu yuzden aslinda, asil tasarim kalibin uzerinden cikiyor. Cunku ayakkabida en onemli sey ergonomik olmasidir. Tasarim sahane olsa da, giydigin zaman canin aciyorsa o ayakkabinin degeri sifira iner. Ben bu yuzden rahatliga da cok onem veriyorum tasarim surecimde.

bhrylt: Ayakkabi tasarlama surecin nasil gelisti? Kimlerle calistin?

ZEZE: Acikcasi ayakkabi tasarimini okulun ilk yillarinda hic sevmezdim, ilk baslarda ayakkabi kalibini cizmeyi bir turlu cozemedigimden olsa gerek. Ama sonra, kalibi oturtunca ustune giydirdigim ayakkabilar bana cok keyif vermeye basladi. Bir ayakkabi ciziyorsun, sonra onun acik, kapali hali derken ortaya bircok versiyonu cikiyor. Ve bir bakmissin koleksiyon bir anda olusmus bile. Kendiliginden cikan, anlik cizimlerim en sevdigim koleksiyonlarimi olusturmustur her zaman. Bu arada yeri gelmisken; fikir ve destegini benden hicbir zaman eksik etmeyen Canan Hocama ve tasarimlarimin istampa ile uretim sureclerinde bana hep cok yardimci olan Ufuk Kuran’ a tesekkur etmek isterim. Cizimlerimin elle tutulur urunlere donustugunu gormek, her daim, cok buyuk bir mutluluk.

bhrylt:  Sence nasil bir cizgiye sahipsin?

ZEZE: Ben asiriligi sevmiyorum. Daha cok; detaylar, stilize formlar ve dokular kullanarak tasarimlarimi olusturuyorum.

bhrylt: Tasarimlarinda ozellikle uzerinde durmaya calistigin ogeler var mi?

ZEZE: Aksesuar tasarimi mezunu oldugum icin yogunlukla taki dersleri de aldim ve zamanla taki tasarimlarimi ayakkabida kullanmaya basladim. Gumus parcalar yerlestirerek detaylar olusturuyorum. Ayakkabi tasarimlarimdaki stilim bu.

bhrylt: Ilham kaynaklarin neler?

ZEZE: Cok fazla arastirma yapiyorum, ozellikle kafama bir konu takilinca, onunla ilgili yuzlerce bazen binlerce gorsel karistiriyorum. Imajlar, fotograflar, kiyafetler, dokular; hepsi ve daha fazlasi calismalarimin gidisatini belirliyor. Cok alakasiz zamanlarda cok farkli konseptler dusunebiliyorum. Bunu; o anda bulundugum yer, bir sarki, bir gorsel ya da bir kisi belirleyebiliyor.

bhrylt:  Ayakkabilarla ilgili bir hikayen var mi? Bizimle paylasir misin?

ZEZE: Ayakkabiyla ugrasip da hikayesi olmayan yoktur sanirim. Bakmasi, satin almasi her zaman cezbedici olmustur elbette, herkes icin; ama urettirmesi biraz zor aslinda. Bunu isin icinde olan daha iyi anlar. Iste ben, ilk olmasinin heyecani ve zaman sinirliligi yuzunden, ilk onemli okul projemde Izmir Isikkent Ayakkabicilar Sitesinin tozunu bayagi bir yuttum. Hatta oyle bir yutmusum ki, yaklasik bir hafta yataktan cikamadim hastaliktan. Ama degdi mi diye sorarsaniz, kesinlikle evet. Ilkler gercekten unutulmazmis, onu anladim.

bhrylt: Kendi adina bir marka olmayi ister misin?

ZEZE: Elbette. Ilerki bir zamanda mutlaka. “Zeze” aklinizin bir ucunda olsun.

bhrylt: Topuklarin uzerinde olmak sana neler hissettiriyor?

ZEZE: Topuklarin uzerinde olmak/ayaklarimin uzerinde durmak, bana artik buyumus oldugumu hissettiriyor. Kucukken hep annemin ayakkabilarini calip, suslenip puslenip evin icinde dolasirmisim. Ne olacagim, ne yapacagim aslinda o zamandan belliymis. Simdi o topuklari gercekten giyebiliyor; ustelik onunla da yetinmeyip tasarliyorum da. Sahane! Bu arada, “topuklarin uzerindeki” bu roportaj icin de tesekkurler tabii ki.

ZEZE TASARIMLARI:

Referans: Marie Claire Ekim 2011

2000 yılına girişimizi hatırlıyorum da ne kadar  şaşalıydı. Sanki 2000’e uyandığımız gün her şey bambaşka olacaktı , öyle kutlamalar yapılmıştı. Aradan 12 yılın geçmiş olması ne kadar çabuk. Farkında olmadan aradan seneler ne kadar çabuk geçiyor. Aradan aradan, farkına vardırmadan … Geride bir şeyler bırakabiliyorsan, insanların hayatlarına onlara bir şeyler katarak dokunabiliyorsan, iz bırakıyorsan arkanda parlıyorsun işte o zaman. Aynı 2012’ye girerken anmak istediğim “Zeki Müren” gibi…

Biricik sesiyle, dönemine göre radikal kostüm ve stiliyle, insanlara, her şeye olan aşkıyla mükemmel bir sanatçıdır Zeki Müren. Onu dinlerken huzur bulursunuz, onun sözlerinde kendinizi… Herkese bir iz bırakmıştır, yeni yollar açmıştır. 2000 gibi şaşalıdır kostümleri, gözünüzü alır. Sahnede her şeyiyle büyür. Bir konserinde o zamana kadar ki en uzun ölçekli topukları giymiştir : 20 cm

Topukların üzeri’nde yükselen , dünyadaki önemli isimlerden biridir.

Son zamanlarında ki ayakkabılarla ilgili bir hikayesini paylaşmak istiyorum:

“ankara’da konser verdiği günlerdi.ayaklarında,dizlerinde dayanılmaz ağrılar başlamıştı.ayakkabılarını,o sevdiği rugan pabuçlarını giymek ölümdü.ama dayanıyordu.zeki müren söz verince onu tutardı.yıllarca ödün vermediği bu ilkesinden vazgeçemezdi.ayakkabılarının önünü kestirip öyle giymeye başladı.ayakları görünmesin diye de sahnenin önünü çiçeklerle kaplatıyordu.teşhis damar genişlemesiydi.tek tedavi de kortizonlu iğnelerdi.kortizonlu ilaçlar yüzünden bir ayda tam 14 kilo almıştı.artık sahnelere pek çıkmıyordu,televizyon çekimlerinde ise vücudu görülmesin diye genellikle üstü çiçekli bir masanın arkasında duruyordu.küçük çekim hileleriyle hızla kilo alan vücudunu saklıyor ama hastalıklarını önleyemiyordu.vücudu iflasa doğru gidiyordu. “Kaynak: http://www.eksisozluk.com/show.asp?t=31+may%C4%B1s+1969+zeki+m%C3%BCren+aspendos+konseri

O her zaman gönüllerde, her zaman sahnedeki mükemmelliğiyle hatırlanacak. Öncelikle kendine, yaptığı işe ve insanlara olan saygısıyla her zaman örnek olacak. Ben son zamanlarda tanıdım Zeki Müren’i, küçükken de  sesiyle büyüdüğüm sanatçılardan biri. İyiki yetişmiş yaşım, yeni nesillerinde böyle bir duayeni tanıması dileğiyle…